تا کی به شـکل خاطره ای گم ببینمت

درعطر سیب و مزه ی گندم ببینمت

من آن همیشه چشم به راهم به من بگو

یک جمعه در هزاره ی چندم ببینمت . . . ؟

یا مهدی

دوباره جمعه گذشت و قنوتِ گریان ماند

دوباره گیسوی نجوای ما پریشان ماند

دوباره زمزمه ی کاسه های خالی ما

پس از نیامدنت گوشه ی خیابان ماند . . .

الهم عجل لویک الفرج

ای پاسخ گرامی امن یجیب ها

تعجیل کن به خاطر ما ناشکیب ها

چشم جهان به چشمه ی دستان سبز توست

جاری شو از ورای فراز و نشیب ها . . .

تعجیل در ظهورش صلوات

دوبیتی امام زمان

با کدامین رو روز شمارش باشیم

عصر ها منتظر صبح وصالش باشیم

سالهاست که منتظر سیصد و اندی مرد است

آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم

الهم عجل لولیک الفرج

جز تو کسی نیامده آقا،  سر قرار

انگار بی تو نیست کسی، غرق انتظار

این جمعه هم گذشت و تو مثل همیشه باز

در انتظار خویش نشستی به انتظار . . .

یا صاحب الزمان

اس ام اس روز جمعه

ای حضرت حاضری که ناپیدایی

غایب شده از زشتی و نازیبایی

شرمنده که جای آمدن، می‌گوییم

آقا ، تو چه وقت پیش ما می‌آیی . . . ؟

با توام ای دشت بی پایان سوار ما چه شد

یکه تاز جاده های انتظار ما چه شد؟

آشنای” لا فتی الا علی” اینجا کجاست؟

صاحب” لا سیف الا ذوالفقار “ما چه شد . . . ؟

آقا نگاهت جای آهوهاست، می دانم

دستان پاکت مثل من تنهاست، می دانم

آقا دلت در هیچ ظرفی جا نمی گیرد

جای دل تو وسعت دریاست ، می دانم . . .

انتظار، انسان سست ایمان را افسرده و منحرف میکنه، باید با تقویت

ایمانمون در زمان غیبت منجی و انتظار فرج، در جهت صراط مستقیم حرکت کنیم . . .

سالار وقت آمدنت دیر شد، بیا

این دل در انتظار فرج پیر شد بیا

دیدم به خواب آمدی از جاده های دور

گفتا دلم که خواب تو تعبیر شد، بیا . . .

دل را زکمند تن رهاندیم بیا

در مروه تو را به شوق خواندیم بیا

تو غنچه نرگسی و ما، در ره تو

تا کعبه گل لاله فشاندیم بیا . . .

در انتظار تو دیگر نمانده است قرارم

بگیر دست مرا عاشقم قرار ندارم

تمام عمر به پایت نشسته ام که بیایی

مکن به حسرت دیدار خویش روز شمارم . . .

دلی دارم که رسوای جهان است / گرفتار بتی ابرو کمان است

نگاهم سوی طاووسی بهشتی است / که نامش مهدی صاحب الزمان است . . .

به امید ظهورش

از میان اشک ها خندیده می آید کسی

خواب بیداری ما را دیده می آید کسی

با ترنم با ترانه با سروش سبز آب

از گلوی بیشه خشکیده می آید کسی . . .

اللهم عجل لوییک الفرج

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن /گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن

گفتم به نام نامیت هر دم بنازم / گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم . . .

آه می کشم تو را , با تمام انتظار

پر شکوفه کن مرا , ای کرامت بهار

در رهت به انتظار , صف به صف نشسته اند

کاروانی از شهید , کاروانی از بهار . . .

باز هم جمعه شد و غصّه ی من تازه شده  / درد این بی خبری بی حد و اندازه شده

باز هم جمعه شد و چشم به ره مانده شدم  / باز از دوری تو خسته و درمانده شدم

یارب آن یوسف گمگشته به من باز رسان

تاطرب خانه کنی بیت حزن باز رسان

ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف

این زمان یوسف من نیز به من باز رسان . . .

الا ای عطر دین ما کجایی؟ /  شه خضرا نشین ما کجایی؟

مذاب کوره ی آهنگرانم / به یادت جمعه ها در جمکرانم . . .

با این دل ماتم زده آواز چه سازم /بشکسته نی ام بی لب دم ساز چه سازم

در کنج قفس می کشدم حسرت پرواز /با بال و پر سوخته پرواز چه سازم . . .

کشتی نساز ای نوح طوفان نخواهد آمد / برشوره زار دلهاباران نخواهد آمد

رفتی کلاس اول این جمله راعوض کن / آن مرد تا نیاید باران نخواهد آمد . . .

یا صاحب الزمان

*****************************************

من گریه می ریزم به پای جاده ات، تا / آئینه کاری کرده باشم مقدمت را

اوّل ضمیر غائب مفرد کجائی؟ / ای پاسخ آدینه های پر معمّا . . .

************************************

ارباب زمین، امیر مریخ، بیا

تا نخل ستم برکنی از بیخ بیا

از قول همه منتظران می گویم

ای پیرترین جوان تاریخ بیا

الهم عجل لویک الفرج

****************************************

مهدیا منتظرانت همه در تاب و تبند / همه ی اهل جهان، جمله گرفتار شبند

چو بیایی غم و ظلمت برود از عالم / شاد گردد دل آنان که گرفتار غمند . . .

********************************************

صبح بی‌تو رنگ بعد از ظهر یک آدینه دارد

بی‌‌تو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد

بی‌تو می‌گویند تعطیل است کار عشقبازی

عشق اما کی خبر از شنبه و آدینه دارد . . .

********************************************

ما را به یک کلاف نخ آقا قبول کن / یـا ایّهـا العــزیز! أبانـا! قــبول کن 

آهی در این بساط به غیر از امید نیست  / یـا نـاامیدمــان ننـمـا یـا، قـبـول کن . . .

**********************************************

در اضطراب چه شب‌ها که صبح شان گم شد

چـه روزهـا کــــه گـرفـتـــــار روز هـفــــتـم شد

چه قدر هفته پر از شنبه شد، به جمعه رسید

و جـمـعــــه روز تـفــــرّج بـــــرای مـــــردم شـد . . .

*****************************************

از هجر تو طبیعت ما گریه می کند / چشم تمام آینه ها گریه می کند

چشم انتظار آمدنت شیر خواره‌ای است  / گهواره‌ای به کرب و بلا گریه می کند . . .

**********************************