کاش وقتی آسمان بارانی است ، چشم را با اشک باران تر کنیم

کاش وقتی که تنها میشویم ، لحظه ای را یاد یکدیگر کنیم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

روزای بارونی قطره های بارون رو بشمار

اگه بند اومد روی رفاقت من حساب کن ، نه کم میاد و نه بند میاد . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به که گویم که تو منزلگه چشمان منی / به که گویم که تو گرمای دستان منی

گرچه پاییز نشد همدم و همسایه من / به که گویم که تو باران زمستان منی . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

میدانم که می مانی و از قلبم بیرون نمیروی

پس لااقل باران را بهانه کن ، دارد باران می آید . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

به هنگام نکوهش هنگامه باران ، به بهره اش نیز بیاندیش . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

چقدر این دوست داشتن های بی دلیل خوب است

مثل همین باران بی سوال

که هی می بارد

که هی اتفاق آرام و شمرده شمرده می بارد!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

باران که می بارد تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است که می گویم:

من تنها نیستم , تنها منتظرم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پنجره ی باران خورده ات را باز کن

چند سطر پس از باران

چشمهایم را ببین که هوایت دیوانه شان کرده

دلم برایت تنگ است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همچون باران باش ، رنج جدا شدن از آسمان را در سبز کردن زندگی جبران کن . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه میلغزد

ولی باران نمیدانند که من دریایی از دردم

به ظاهر گرچه میخندم ولی اندر سکوتی تلخ میگریم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *